X
تبلیغات
هنر های رزمی
welcom به وب سایت تخصصی آشنا رزم خوش آمدید :.
 زندگینامه ماسوتاتسو اویاما بنیانگذار کیوکوشین کاراته :

« يونگ آی چوی » كه بعدها « ماسو تاتسو اوياما » نام گرفت ، در 27 جولای 1923 در كره جنوبی چشم به جهان گشود . او در نه سالگی ورزش رزمی را زیر نظر آقای « يی » كه در مزرعه پدرش كار مي‌كرد ، آغاز نمود . وی در خواندن کتاب بسیار علاقه داشت و به مطالعه در زمینه بزرگانی نظیر « بيسمارک » صدراعظم آلمان و سامورائی افسانه‌ای « مياموتو موساشی » می ‌پرداخت . بيسمارک کسی بود كه کشور آلمان را بعد از جنگ جهانی اول رهبری كرد و در عرض مدت کوتاهی دوباره آلمان را احیا نمود . موساشی نیز از مشهورترین شمشيربازان ژاپن بود كه در استفاده از نیروی « كی » و قوای روحی ، سرآمد بود . این دو نفر در زندگی اوياما تأثیر بسیاری داشته و زندگی آنها ، الگویی برای وی به‌شمار می ‌رفت . اوياما در پانزده سالگی به ژاپن رفت و در آنجا نام خود را به ژاپنی عوض كرده و نام خانوادگی « اوياما » را از خانواده ‌ای كه او را پذیرفته و سرپرستی می ‌كردند ، پذیرفت . در آنجا به فراگیری شوتوكان كاراته ، زیر نظر استاد « گی چین فوناكوشی » (Gichin Funakoshi) كه از پیشگامان كاراته بود پرداخت و در هجده سالگی ، دان دو كاراته را اخذ نمود . سپس به یادگیری سبک « گوجو ریو » زیر نظر يک استاد كره‌ای به نام « نی ‌چو » (Nei-Chu) پرداخت . او نه‌تنها هم‌وطن ، بلکه هم ‌شهری او نیز محسوب شده و از اساتید به‌نام و شاگرد استاد « گو گن ياماگوچی » (Gogen Yamaguchi) بود . استاد « نی ‌چو » همراه با آموختن فنون رزمی در رشد شخصیت و تعالی معنوی اوياما ، نقش زیادی داشت . در همان زمان اوياما به يادگيري فنون جودو نیز پرداخته و در عرض چهار سال موفق به اخذ دان چهار جودو گردید . پس از جنگ جهانی دوم و اشغال ژاپن ، توسط نیروهای آمريكايی دستگیر و زندانی می ‌شود . در زندان به مطالعه تاریخ گذشتگان و به‌خصوص « موساشی » سرگرم بود و دوران حبس خود را با تمرینات سخت و تفکر بسیار درباره زندگی بزرگان گذرانده و تصمیم گرفت همانند آنان در فنون رزمی و قوای ذهنی ، سرآمد گردد . استاد « نی ‌چو » او را راهنمائی كرد كه خلوت گزیده و به تربیت جسم و روح خود بپردازد . بنابراین در سال 1948 برای مدت 18 ماه به کوهستان « مينوبو » (Minobu) كه محل تمرین استاد « موساشی » در قرون گذشته بود ، می ‌رود . وی فقط كتاب‌ها و مقداری لوازم شخصی با خود برداشته و در كلبه‌ای در دل کوه اقامت می ‌نمايد و تنها در آنجا به تمرینات جسمی و ذهنی ذن و مديتيشن می ‌پردازد . اوياما پس از كسب مهارت‌های لازم ، از کوهستان بازگشته و در اولین مسابقات قهرمانی ژاپن كه پس از جنگ جهانی دوم برگذار می ‌شد ، شرکت نموده و قهرمان شد . اما او هنوز جوان بود و به این موفقيت‌ها قانع نشد. او فكر می ‌كرد كه هنوز توانایی ‌های زیادی در او وجود دارند كه شکوفا نشده ‌اند . بنابراین برای يک سال دیگر به کوهستان بازگشته و تمرینات طاقت‌فرسای خود را به مدت پانزده ساعت در روز ، آغاز نمود . سپس تصمیم به مبارزه دست خالی مرگ با زندگی با گاو های خشمگین می ‌گيرد . در این مدت با 52 گاو مبارزه می ‌كند كه 3 گاو را تنها با وارد کردن يک ضربه به پیشانی ، درجا کشته و شاخ 49 گاو دیگر را می ‌شكند . این مبارزات برای وی آسان هم نبود . در سال 1957 (سن 34 سالگی ) در مکزیک به مصاف گاوی وحشی رفته و نزدیک بود کشته شود . گاو از پشت به او شاخ زده و او را بلند می ‌كند . اوياما بالاخره در این مبارزه پیروز شده و شاخ گاو را می ‌شكند ، اما درمان او 6 ماه طول می ‌كشد . البته امروزه انجمن‌های حمایت از حیوانات به مخالفت با اين‌گونه نمايش‌ها پرداخته و مانع از برگزاری آنها می ‌شوند . اگر چه روش‌های کشتن گاوها با نیزه و شمشیر هنوز هم در اسپانیا و مكزيك رایج است. اوياما به آمريكا ، اروپا و آمريكای جنوبی سفر كرده و با برگزاری نمايش‌ها و مبارزه با حریفان قدرتمند ، در شناساندن هنرهای رزمی شرقی به غرب نقش به‌سزائی داشت. او با 270 مدعی صاحب نام مبارزه كرده و همه را مغلوب نمود كه اغلب آنها تنها با يک مشت از پای در  آمدند ! هیچ مبارزه‌ای بیش از 3 دقیقه طول نکشیده و اغلب در چند ثانیه حریف ناک ‌دان می ‌شد . شگرد مبارزاتی او بسپار ساده بود . اگر به شما نزدیک می ‌شد ، كار تمام بود . وقتی ضربه‌ای به کسی می ‌زد ، اگر دفاع می ‌كرد ، دستش می ‌شكست و اگر دفاع نمی ‌كرد ، دنده‌اش . او به « دست خدا » ملقب بود كه برگرفته از يک افسانه ژاپنی كه ضربات مرگ‌باری داشت ، می ‌باشد . اوياما در خاطرات خود می ‌گويد : روزی يک سرباز تفنگ‌دار دريايی با چاقویی به من حمله كرد و من نیز برای دفاع از خود ، ضربه‌ای به بالای لب او زدم و او درجا مرد . از این واقعه به‌ شدت متأثر شدم ، چون او دارای زن و يک فرزند بود . من هم به‌ دلیل دفاع از خود بی ‌گناه شناخته شدم . مدت يک ‌سال كاراته را کاملا كنار گذاشته و در مزرعه‌ای در ناحیه « كانتو » مشغول به‌كار شدم تا مخارج خانواده آن سرباز را تامین کنم . در این مدت با اشتیاق تمام و به اندازه پنج کارگر عادی كار می ‌كردم و حتی يک ‌بار هم به تمرین كاراته نپرداختم . تا آن‌ كه زن و فرزند او مرا بخشیده و از من خواستند تا راه خود را ادامه دهم . اوياما سبک كاراته جهانی ( كيوكوشين ) را بنيان‌گذاری كرد . كيوكوشين به سبک ‌های كره‌ای بسیار نزدیک بوده و غير کنترلی می ‌باشد كه در آن ، ضربات دست يا پا کنترل نمی ‌شوند ، بلکه به هدف اصابت می ‌كنند . تکنیک ‌های پا گسترش یافته و به تنفس صحیح توجه زیادی شده است . او تا زمانی كه زنده بود ، درخواست ‌های فدراسیون كاراته ژاپن براي عضویت و فعالیت تحت پوشش آن مرکز را نپذیرفت . در 26 آوریل 1994 ، اوياما در سن 71 سالگی درگذشت و با مرگ او اتحادیه كيوكوشين كاراته نیز مرد و رویاهای این مرد بزرگ تحقق نیافت . كتاب‌های « كاراته چیست » ، « طریقت كيوكوشين » و « این است كاراته » وی با استقبال زیادی مواجه شد و این مرد بزرگ با تربیت شاگردان و تألیف کتب ، یاد خود را برای همیشه در تاریخ جهان زنده نگه داشت .

sosai oyama

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

خويشتن را به سختی به پيش رانده و درجای دلخواهش به سرانجام رساند . نتيجه اين كوشش ها و آزمون ها منجر به خلق يكی از مستند ترين تمرينهايش شد ، تمرين افسانه ای او يعنی : (( تمرين كوهستان )) .

|+| نوشته شده توسط محمد امان محمدی ( آشنا ) در Fri 10 Oct 2008  |
 هاپکیدو :

هاپکیدو نام یکی از ورزش‌های رزمی کره‌ای است . این ورزش گونه‌ای دفاع شخصی است . نام هاپکیدو به معنی " پیوستن راه انرژی " است و مفهوم آن را می‌توان به صورت " راه هماهنگ سازی انرژی درونی " بیان کرد . تاریخ هاپکیدو تا اندازه‌ای نامشخص است ولی منابع کره‌ای آن را به دو کره‌ای به نام‌های « چوی یونگ سول » و « جی هان جِی » نسبت می‌‌دهند . این ورزش رزمی شامل موارد زیر است : ضربات دست و پا _ دفاع شخصی _ مبارزات که شامل ضربات دست و پا و قفل مفاصل می‌‌باشد _ سلاح‌های سرد _ افت‌ها وحرکات آکروباتیک _ حرکات تنفسی

هاپکيدو ( Hapkido  ) يک سيستم کامل دفاع شخصي محسوب مي شود که با ترکيبي از فنون Aikido و Jujitsu ( شيوه هاي قفل مفصلي و پرتاب ) و تکنيک هاي لگد زدن به سبک Taekuondo در چين پايه ريزي گرديده است . در هاپکيدو هم فنون ملايم و هم فنون سخت ديده مي شوند .

هاپکيدو در ابتدا در کشور کره و توسط بودائيان متعصب متولد گرديد .
تکنيک هاي هاپکيدو در آغاز توسط افراد خانواده هاي سلطنتي و اشرافزادگان به عنوان راهي براي دفاع شخصي و حفظ امنيت فردي مورد استفاده قرار مي گرفت . بر خلاف بسياري ديگر از هنرهاي رزمي ، هاپکيدو به صورت کلي و عمومي تمرين نمي شده و يا شناخته شده نبوده است . يک استاد بزرگ رشته هاپکيدو
Su-san
نام داشته و به هنرآموزان اين سبک رزمي را آموزش مي داده است .
اين تکنيک ها، در دوران انقراض سلطنت
Imjinwae Ran مورد استفاده قرار مي گرفته اند و در طول بسياري از دوره هاي حکومتي محبوبيت داشته اند ، اما با از بين رفتن قوانين بودائي و جايگزين شدن دوره کنفوسيوس در کره ، اين سبک ، اندک اندک دوره سقوط را پيمود ، زيرا کنفوسيوس به نيروي انضباط روحي و دانش بيش از نيروي جسماني اهميت مي داد و بنابراين با ممنوع شدن آموزش اين سبک به هنرجويان ، اشرافزادگان و اساتيد و خانواده هاي ثروتمند کره اي بدون اطلاع مقامات دولتي به آموزش و تمرين اين رشته در خانه هاي خود مي پرداختند .
سالها بعد ، هاپکيدو توسط پدر اين رشته يعني چوي ، ( 1986- 1904 ) مجدداً به علاقمندان رشته هاي رزمي معرفي گرديد . والدين يانگ خيلي زود و در حالي که او تنها نه سال سن داشت از دنيا رفتند و سپس او زير نظر استادي به نام
Takeda نزديک به چهل سال به تعليم و آموزش هاپکيدو پرداخت . وشيبا که پايه گذار سبک آي کي دو محسوب مي شود ، از شاگردان Takeda بودند . سبک هاي هاپکيدو و آيکيدو هر دو نقاط تشابه بسيار زيادي با سبک جوجيتسو دارند ، بنابراين Yong Sool Choi بعد از مرگ تاکدا به کره برگشت و شروع به آموختن هنرهاي رزمي کره اي کرد . يکي از شاگردان Choi به نام Yi  hanjae، بعد از پايان دوره تحصيل در مدرسه Choi، مدرسه اي تأسيس کرد و به آموزش هاپکيدو به جوانان پرداخت .
از آن زمان به بعد ، سبک هاپکيدو تحت تأثير هنرهاي رزمي
Tang Soo Do و Taekgon قرار گرفت .
امروزه ، ارگان هاي دولتي ، مدرسه هاي نظامي و ارتشي ، به آموزش هاپکيدو به شاگردان خود مي پردازد و در حال حاضر نزديک به يک ميليون نفر در سراسر کره به اين ورزش اشتغال دارند . در ايالات متحده ،  آلمان ، کانادا ، اسپانيا ، آرژانتين ، مکزيک ، برزيل ، چين ، فرانسه و ايران مدارس هاپکيدو به صورت جداگانه و رسمي به فعاليت مشغول هستند .

ويژگي تكنيكهاي هاپكيدو مطابق علم بيو مكانيك و استفاده ازساير علوم ورزشي است ، مناسب ترين كلام را كه ميتوان درمورد هاپكيدو بيان نمود اين است كه بگوييم نيرومند ترين ، بلند قد ترين ، چاق ترين و ماهر ترين افراد را مي توان با كمترين نيرو و با استفاده مضاعف از نيروي مهاجم و كوتاه ترين زمان به درگيري خاتمه داد .
جاذبه هاي هاپكيدو را نمي توان در چند جمله فوق بيان نمود ، به عبارتي همان گونه كه همواره در بسياري از هنرهاي رزمي شاهد ضعف هاي جسماني افراد حتي تا سطح پيشرفته هستيم ، بدنسازي كلاسه شده علمي هاپكيدو از اين ضعف برخوردار نبوده و براي جبران اين ضعف ميتوان به همه رزمي كاران سبكهاي معتبرجهاني توصيه نمود كه در اين كلاسها شركت نمايند .
هاپكيدو در هر جلسه تمريني وعملي شاهد بخش هاي متنوع و گوناگون سازندگي اعم از بدنسازي ، ضربات دست و پا ، تمركز، تكنيكهاي قفل مفصلي ، پرتاب و انواع سلاح سرد و غيره مي باشد در اين سبك هنرجو همچون ساير رشته هاي رزمي داراي درجه بندي يا رتبه كمربند از سفيد تا مشكي (  دان1 الي ... ) مي باشد .

 

|+| نوشته شده توسط محمد امان محمدی ( آشنا ) در Sun 27 Apr 2008  |
 جت لی :

در 26 آپریل 1963 در بی جینگ چین به دنیا آمد .

نام اصلیش لی لیانجی است .

او آخرین فرزند خانواده بوده و 2 خواهر و 2 برادر دارد .

 همسرش نينا لی چی بازيگر و متولد 31 دسامبر 1961 در شانگهای چين است . آنها در 19 سپتامبر 1999 با هم ازدواج کردند و يک دختر به نام جين دارند که در 19 آوريل 2000 به دنيا آمد . جت از همسر قبليش کيوآنگ هااونگ هم 2 دختر دارد. آنها در سال 1990 جدا شدند . از بهترین های آسیایی در سینما و هم پای جکی چان به شمار میرود . فیلمهای پرسرعت  و همراه با کمی طنز، او را به چهره ای محبوب بدل کرده است . وقتی 2 سال داشته پدرش می میرد و پسرها مجبور می شوند همپای مادر کار کنند .  او آرزوی داشتن یک دوچرخه را داشته که تا موقع جوانی به آن نمی رسد . او اوقات بیکاری را به باشگاه ووشو بی جینگ می رود و صادقانه کار می کند . تا جایی که پس از مدتی از او برای تدریس در همان جا دعوت  می شود . که حسادت دوستانش را به دنبال داشت . او در آن زمان تنها 8 سال داشت . با اینکه از همان  ابتدا در حد حرفه ای ها بود ولی خیلی جنجالی بوده است . جت بعد از آن خانه را ترک می کند و برای اولین بار مقام قهرمانی را کسب می کند . و همین باعث می شود به عنوان نمایش دهنده بر روی میز تنیس در افتتاحیه مسابقات بین المللی انتخاب شود . سپس بورس تحصیلی تر بیت بدنی را به دست می آورد و کم سن و سال ترین دانشجوی دانشگاه می شود که به همراه 20 جوان فوق العاده چینی به تمرینات خود در ووشو ادامه می دهد . در تور ایالات متحده پذیرفته می شود . و چینی ها همه به طلای مسابقات دست می یابند . و جت اولین بار مزه قهرمانی در دنیا را تجربه می کند در همین زمان جایزه خونین ترین مسابقه چین را به دست می آورد . ولی طی یک حادثه با شمشیر سر خودش را زخمی می کند . جالب اینکه کسی متوجه زخامت او نمی شود تا موقعی که از شدت خونریزی بی هوش می شود . بعد از آن 12 سال پیاپی این مقام را حفظ می کند و از سوی کمیته برای خوش آمد گویی به رئیس جمهور آمریکا دعوت می شود و در 16 سالگی به کسی تبدیل می شود که همه جای چین او را می شناسند . او سپس سفر معنوی اش را آغاز می کند و با پروفسور مانسی قابل توجه در معبد شائولین در  سال 1979 وارد دنیای سینما می شود . و بازی او مانند بمبی صدا می کند او کوششی نافرجام در چند فیلم داشته ولی سالها بعد با ( متولد شده برای دفاع 1986 ) در مسیر تازه ای کارگردانی می افتد و آثاری چون ( روزی روزگاری در چین ) و ( سریال سای یوک ) در اوایل دهه 90 او را به درجه بالایی می رساند . لی در همه جا طرفدارانی پیدا می کند . وستاره اکشن آسیا می شود و فیلم هایش به توفیق جهانی دست می یابند . در سال 98 پس از رد پیشنهاد از سوی جکی چان ، برای بازی در نقش ویلین در اسلحه مرگبار 4 دعوت می شود و این تازه آغازی است برای اینکه او به سوپر استار هنرهای رزمی سینما تبدیل شود . ( با رومئو باید بمیرد 2000 ) و بوسه  اژدها 2001 ) کارش را ادامه می دهد اما به دلیل خشونت زیاد و خونریزی که به راه انداخته از ورود کودکان به سینما جلوگیری می شود . و او به همه قول میدهد که از این به بعد انسانی تر کار کند . در سال 2002 به جرگه بازیگران چینی فیلم قهرمان می پیوندد و در سال 2003 با ( DMX ) خواننده جنجالی رپ در از گهواره تا گور همبازی می شود . این فیلم بازسازی اثر ماندگار فریتز لانگ تحت عنوان ( M  را به نشانه مرگ بگیر ) می باشد . او در بی همتا نقش جالبی دارد کسی که قدرت عبور از دنیاهای موازی را دارد پس از کشته 120 همزاد خود و کسب قدرت آنها به یک ابر مرد تبدیل می شود ، اما همزاد 121 روی دست او بلند می شود . آخرین یلم او (  Danny the Dog  ) که اوایل امسال اکران شد . جت لی اکنون بازیگری محبوب در هالیوود است . که این روزها سخت مورد تایید تهیه کنندگان است . از بین آثار جت لی که انواع آسیایی آن هیچ جذابیتی ندارند و می شود به آنها تنها نردبان صعود این ورزشکار بازیگر را داد ، انواع هالیوودی به خصوص ( بوسه اژدها ) در ژانر خود یک شاهکار است . بازی فوق العاده جت لی و هنر نمایی او در انجام حرکات ، اسطوره ای بی بدیل از او ساخت و هنرپیشه نقش مقابل او بریژیت فوندا در قالب یک روسپی معتاد خوش درخشید و تنها عیب کار این بود که جت لی قدش کوتاه  بود و صحنه های رومانتیک کمی ناخوشایند به نظر می رسید .   

Jet Li en "Hero"

 

                                        

 

 

           

|+| نوشته شده توسط محمد امان محمدی ( آشنا ) در Tue 13 Nov 2007  |
 وینگ چون کونگ فو :
- وینگ چون یکی از مشهورترین سبک‌های سیستم شائولین کونگ فو است. این روش رزمی در دهه ۱۷۷۰ ابداع شد. مطابق روایت‌هایی که درباره ریشه اصلی این سبک نقل می‌شود، یکی از راهبه‌های معبد شائولین به نام نگ مویی نقشی کلیدی در طراحی این سبک و آموزش آن به زنی جوان به نام وینگ چون (به معنی بهار زیبا) داشته‌است و به همین جهت به هنر نگ مویی نیز معروف است.

اگر از تاریخچه کونگ فوی وینگ چون اطلاعات کافی داشته باشیم می دانیم که تئوری وینگ چون با ایده ای که از طرف استادان کونگ فوی شائولین مطرح شد ابداع گردید و بعدها توسط استادان مختلف به نامهای متفاوت توسعه یافت.
از آنجا که کونگ فوی شائولین دارای چندین متد رزمی بود از جمله روش ببر – اژدها – درنا – مار – میمون و غیره به همان شکل کونگ فوی وینگ چون نیز شامل چندین متد آموزشی و رزمی بود که به مرور زمان این روشها در قالب یک شکل خاصی به نام وینگ چون جمع آوری شد.
شاخه وو وی تائو این امر مهم را با روشی کاملا ساده و منطقی از یکدیگر تفکیک کرده و مورد آموزش هنرآموزان قرار داده و نگرشی تازه به هنرجویان می دهد.
اگر به معنای فرم اول (سیونیم تائو) نظری بیفکنیم متوجه می شویم که در این مرحله نوع حرکات و فنون جنگی کاملا جدا از فرم دوم (چام کیو) و همینطور فرم سوم (بیوجی) می باشد.
هر کدام از این سه فرم دارای متد خاص رزمی خود می باشند و در اصل با فراگیری این سه فرم هنرجو سه متد و روش مختلف جنگی و رزمی را در کونگ فوی وینگ چون از شاخه وو وی تائو فرا می گیرد. این سه روش تنها سه فرم جدا از هم نمی باشند بلکه سه روش رزمی بدون سلاح در وینگ چون می باشند. در حقیقت در شاخه وو وی تائو این سه متد سه مرحله اول آموزش را تشکیل داده و هنرجو در کوتاهترین مدت با آموزش و فراگیری این سه مرحله و کاربرد فنون آن در مبارزه مسلط به سه روش جنگی می گردد.
پس از فراگیری این سه مرحله بلافاصله آموزش با وسیله خارق العاده و بی نظیری به نام آدمک چوبی شروع می شود که این خود نوعی روش جدا از سه متد قبلی برای مبارزه بوده و جنگجویان را رویین تن کرده و زاویه تازه ای از نظر نگرش جنگجویان برای مبارزه می گشاید.
مرحله بعد که روش مبارزه با چوب بلند تقریبا سه متری می باشد یک متد کاملا بی نظیر است که هنرجویان را مسلط به فنون جنگی استثنایی می کند که در آن حرکات پا همراه با زوایای بی نظیر جهت تسلط یافتن به حرکات و فنون حریف آموزش داده می شود و در نتیجه چوب بلند تنها وسیله ای جهت رسیدن به این هدف می باشد و به هیچ عنوان نقش یک سلاح را بازی نکرده و این نگرش نادرست را با روشی کاملا منطقی توضیح داده و تصحیح می کند تا هنرجویان با فراگیری فنون چوب بلند پی به نوع مبارزه خاصی که هدف اصلی این روش می باشد ببرند.
روش و متد دیگری که در کونگ فوی وینگ چون شاخه وو وی تائو آموزش داده می شود روش مبارزه با چاقوهای پروانه ای است که این خود نیز یک متد خاصی برای مبارزه بدون سلاح می باشد ولی روش آموزش دقیقا همانند چوب بلند با سلاح چاقوی پروانه ای آموزش داده می شود. در این مرحله حرکات و قدمهای سریع و خارق العاده در مبارزه آموزش داده می شود و همکاری ضربات و فنون چپ و راست بدن هنگام حرکت سریع به جلو و زوایای مختلف مورد آموزش قرار می گیرد.
البته متد دیگری در کونگ فو شاخه وو وی تائو آموزش داده می شود که در هیچ یک از شاخه های دیگر وینگ چون صحبتی از آن نشده است و آن روش تمرین با حلقه کونگ فو می باشد که از مراحل استادی در این کونگ فو می باشد و هنرجویان یا بهتر بگوییم استادان در این مرحله توسط این حلقه در مقابل سلاحها جنگیده و بدون حلقه هم با روش آموزش دیده با این وسیله بی نظیر قادر به اجرای فنون بی نظیر و هنرمندانه ای می گردد .

                                            

برای دیدن مطالب بیشتر در مورد وینگ چون کونگ فو روی ادامه مطلب کلیک کنید .

 

 

 

 


ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط محمد امان محمدی ( آشنا ) در Fri 6 Apr 2007  |
 آیکیدو :

آیکیدو به معنای وحدت و آشتی و تجسم قدرت. مو سس این ورزش رزمی ( یا هنر رزمی ) موریهه اوشیبا نام دارد وی در سال 1883 در خانواده‌ای که به جهت داشتن مردان جنگی و استاد در کار با سلاحها یجنگ معروف شده بود پا به عرصه جهان هستی گذاشت پدرش یوروکو استاد شمشیر زنی و نیزه بود که موریهه توانست زیر نظر پدرش تکنیکهای مختلف جوجوتسو - آیکی جوتسو - شمشیر زنی و کار با باتوم را بیاموزد تأثیر گذارترین مربی او سوکاکوتاکوا بود که شخصیتی محکم و با ثبات داشت او مجموعه‌ای از فنون و تکنیک را تحت عنوان رشته دایتو ریو را به او آموزش داد. اوشیبا تأثیرات مبارزه را در حین کار با تاکوا کشف کرد ولی این برای او کافی نبود چرا که او میخواست به جایگاه واقعی بشر دست پیدا کند و البته توانست این جایگاه را به لطف وجود شخصیت دیگری به نام اونیسابورو دگوچی استاد بزرگ تمرینهای سبک جدید شینتو ایست یعنی اوموتو کیو بدست آورد در کنار دگوچی وی توانست تمرینات جدید ( به کار گیری زمزمه و اصوات دعاگونه به صورت ذکر ) به نام کوتو داما را دنبال کند وقتی در سال 1924 دگوچی ژاپن را به قصد مونوگولی ترک کرد و اوشیبا به عنوان محافظ همراه وی بود اوشیبا هرآنچه که از مبارزه میدانست برای مقابله با دسته‌های راهزنان به کار می‌گرفت این تجربه بسیار عالی بود و برای اولین بار استاد بزرگ آینده مسیر ویژه خود را پیدا کرد پیش بینی در دل خطر وقتی همه تهدید شده و هراسیده‌اند او به جلوتر از خودش می‌نگرد و می‌اندیشد کدام مسیرها را باید انتخاب کرد و از کدام باید چشم پوشید در بازگشت به ژاپن اعتقاداتش به یقین رسیده بود و به جایگاه بشر در عالم هستی دست یافته بود و آن را با تمام وجود درک می‌کرد. برای ایجاد هماهنگی بین تمرینات و اعتقادات فیلسوفانه اش او هنری جدید آفرید آیکیدو به معنای:

وحدت و عشق صلح و آشتی و تجسم قدرت هر بخش از آیکیدو دارای معنایی به شرح ذیل است:

آی : هماهنگی - وحدت - همراهی - همراه شدن

کی : روح - توان - نیروی روحی - قدرت درونی

دو : روش - ساختار - راه

برای دیدن بقیه مطالب درباره آیکیدو بر روی ادامه مطلب کلیک کنید .

 


ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط محمد امان محمدی ( آشنا ) در Fri 23 Feb 2007  |
 نینجوتسو(نینجا)(کونوایچی)

                                                  نینجوتسو :

نين جوتسو در لغت به معناي هنر پنهاني است كه شيوه اي به وجود آمده براي دفاع از خويشتن و رسيدن به مهارتهاي ويژه رزمي براي غلبه بر دشمن است.
نین جوتسو یا هنر حرکت پنهان از سبکهای رزمی ژاپن می باشد که قدمت چند هزار ساله دارد و از هنر سیاه چین با نام " فاشو " گرفته شده است. ( همان هنری که در فیلمهایی مثل افسانه شجاعان و یا افسانه عقابهای مبارز و یا ببر خیزان اژدهای پنهان و ... نشان داده شده است )

                                                          تاريخچه نينجوتسو :
تقريبا" در قرن ششم ميلادي ( بوديسم ) وارد ژاپن شد و منجر به درگيري بين كسانيكه ميخواستند بوديسم را بصورت يك مذهب رسمي درآورند و كسانيكه از ( شينتوايسم ) بعنوان مذهب ملي طرفداري ميكردند شد . برطبق شواهد موجود پيشينيان نينجاهاي ژاپني از طرفداران بوديسم بودند و به همين دليل ياغي نام گرفتند ، آنها در اوايل قرن هفتم براي فرار از شكنجه مذهبيون و كشته شدن توسط نيروهاي سلطنتي به كوهستانهاي نزديك كيوتو رفتند و بعدها ( يامابوشي يا زاهدان كوهستان ) نام گرفتند آنها فلسفه عارفانه خود را بر پايه واقع بيني عملي پايه گذاري كردند و براي حمايت از خود دانش و تمرين هنرهاي رزمي و استراتژي نظامي را با ترس رواني و قدرتهاي اسرارآميز تركيب كردند تا بتوانند با نيروهاي نظامي كم خود در دل دشمنان ترس ايجاد كنند .
يكي از رهبران يامابوشي ها تلاش كرد كه بين مرتجعين بوديسم و طرفداران شينتوايسم صلح ايجاد نمايد كه نتيجه آن سرازير شدن جنگجويان دولتي براي سركوبي ياموبوشي ها شد . البته اين عمل نيروهاي دولتي باعث شد تا يامابوشي ها يا نينجاها به تكميل فنون رزمي و جنگي خود كه بوسيله آن در برابر دشمنان مقاومت مي كردند بپردازند . در سال 1192 با شروع دوران فئودال ژاپن تعدادي از طوايف فاميلي نينجاها منشعب شدند و به چريكهاي حرفه اي و نيروهاي سري تبديل شدند كه به استخدام اربابان ايـالات مختلف (دايميوها ) در مي آمدند . در بين سالهاي 1192 و 1333 بعد از ميلاد تعداد مكتبهاي نينجا به 25 مكتب باتكنيكهاي خاص خود رسيد . در اكثر اين سالها دو ايالت (( كوگا و ايگا )) در ژاپن توسط نينجاها اداره ميشد . خانواده هاي ( هاتوري ، موموچي ، و فوجي باياشي ) از معروفترين خانواده هاي نينجا بودند . از تحقيقات بدست آمده عقيده بر اين است كه هنر رزمي نينجوتسو ريشه در قلب تاريخ كهن چين و ژاپن دارد ، عقايد و نظرات فراواني از شروع و گسترده شدن اين هنر رزمي در جهان وجود دارد . اين عقيده كه نينجوتسو همراه با آئين بودا به ژاپن وارد شده قويتر و محكمتر است ، سالهاي گذشته در چين و ژاپن به مهارتهاي يك نينجا اهميت هاي فراواني داده ميشد . آنها يك نينجا را انسان فوق العاده مي دانستند و به شدت از آنها ميترسيدند ، گفته ميشود سرچشمه نينجوتسو قبل از ورود به كشور ژاپن به نام (( فاشو يعني هنر سياه چيني )) لقب داشته است و بعد از اينكه به كشور ژاپن وارد شد توسط ژاپني ها اصلاح و به تدريج توسعه و ترويج يافت و به هنرهاي رزمي زيبا و سريع ، مخوف و پيچيده مبدل شد . دركشور چين معمولا" نينجوتسو ( يين ، سين ، شو ) يا تكنيكهاي ناپديد شدن جسم ناميده ميشد . اولين سند نوشته شده اي كه در آن نينجوتسو نامبرده شده است كتابي سيزده جلدي مربوط به استراتژي نظامي ( علوم لشكر كشي ) با نام "" هنر رزم "" كه توسط ( سان تزو ) نوشته شده است استفــاده از نينجــوتسو به عنــوان يك تاكتيك نظـامي در آخرين جلد اين كتاب و در بخشي بنام "" يوما "" شرح داده شده است . آموزش در نین جوتسو به 9 قسمت از مبتدي تا عالي دسته بندي شده ، 1- يادگيري و مهارتهاي پايه 2-يادگيري نظم و انضباط. 3- فراگيري فنون مقابله با حريف. 4- هنر آكروبات رزمي. 5- كلاس‌هاي شيدوشي كاي. 6- يادگيري انواع تمرينات. 7- نحوه فراگيري عبور از موانع. 8- كاربرد سلاح در هنر رزمي. 9- آموزش شنا در آب.  يكي از برجسته ترين خصوصيات نين جوتسو اين است كه بدن و جسم را پايگاه فكر و انديشه مي‌داند و كالبد آدمي را آموزش مي‌دهد تا با آن روح را بسازد. اصول اصلي و اجراي تكنيك‌ها نياز به سرعت، تعادل، تمركز، قدرت و تنظيم زمان تنفس و كنترل آن دارد و بدون آن فاقد ارزش است که از شعار های نین جوتسو نیز می باشد یعنی" قدرت سرعت تعادل انعطاف تمرکز پنج هنر نینجاست". به زنان نینجوتسوکار کونوایچی و به مردانی که این رشته را کار میکنند نینجا می گویند . 
یک نینجوتسو کار : زرنگ چون اشخاص آگاه از خطر . تسليم پذير چون يخ در مقابل آفتاب . مودب چون مهمــــان . و سلطان شب ، پس اي همرزم ::
با تاريكي عنص بگير

ninjininja          ..

|+| نوشته شده توسط محمد امان محمدی ( آشنا ) در Thu 9 Nov 2006  |
 چهار سبک از سبک های کاراته :

بودو : شیوه مبارزه‌ای است که شامل تمام هنرهای رزمی کشور ژاپن می‌شود . این شیوه از طریق تجربه مستقیم و در رابطه‌ای عمیق با اخلاق ، مذهب و فلسفه شکل می‌گیرد . تداعی آن در قالب ورزش پیشرفتی جدید است، چرا که در دست نوشته‌های قدیمی بودو اساسا با شکل خاصی از پرورش ذهن و تأثیر طبیعت بر ذهن مطرح می‌شود . بودو شامل هنرهایی همچون کِندو ، آیکیدو ، جودو و تیراندازی می‌شود . اما در حقیقت تصویر کلمه بودو به معنای دست کشیدن از مبارزه‌است .  چرا که در بودو نکته اساسی صلح جویی و رشد نفس است .

شيتوريو : یکی از مهمترین سبک های کاراته است، که توسط کنوا مابونی (1952-1889) بنيان گذاری شد . شيتوريو متشکل از دو سيستم ناهاته و شوری ته در کاراته می‌‌باشد . شيتو از نام‌های دو استاد بزرگ اوکيناوايی گرفته شده است . بدين صورت که شی از نام ايتوسوآنکو استاد مسلم سيستم شوری ته و کلمه تو از نام هيگااونا کانريو بنيان گذار و استاد مسلم سيستم ناهاته . در این مکتب توجه خاصی به نیرو و سرعت ورود آن و مرکز ثقل نیرو می‌شود . کنوا مابونی : (۱۸۸۹ - ۱۹۵۲) ، به ژاپنی : 摩文仁 賢和 . از معروف ترین استادان کاراته و پایه‌گذار سبک شيتوريو است . مابونی یکی از نخستین کاراته کا هایی بود که این ورزش را از شکل بومی آن که در جزیره اوکیناوا تمرین می شد ، خارج کرد و به آموزش آن در ژاپن همت گماشت . سبک شیتوریو در سال ۱۹۳۱ توسط او ابداع شد . مابونی همواره به الگوبرداری از طبیعت و قوانین حاکم بر هستی عشق می ورزید و برای آموزش مفاهیم تکنیکی از آن سود می جست . او برای شرح تکنیک های مهار ضربه دشمن از قاعده ای یاد می کرد که به «اوکه نوگو گنسوکو» یعنی «پنج اصل مهار ضربه» معروف است :

·                     راکا (گلهای افتاده)

·                     ریوسوی (آب روان)

·                     تنی (تغییر موضع)

·                     کوشین (انقباض و انبساط در عضلات بدن)

·                     هانگه کی (ضدحمله)

وادوریو : یکی از مهمترین سبک‌های کاراته است، که توسط اوتسوکا هیرونوری (۱۹۸۲-۱۸۹۲) ابداع شد. وادوریو یعنی: راه صلح، روش صلح، روش صلح جویانه

شوتوکان : به ژاپنی : 松涛館 یکی از مهمترین سبک های کاراته است، که توسط : گيچين فونا کوشی(1957-1868) بنيان گذاری شد .

شوتو لقب فوناکوشی و کان به معنای خانه یا مکتب است . علاوه بر آن شوتوکان متعلق به سيستم شوری ته در کاراته است . اکنون رشته شوتوکان توسط یکی از استادان بزرگ جهان به نام استاد کانازاوا به صورت مدرن تر و علمی تربا نام شوتوکانs.k.i به جهانیان معرفی شده که حتی با کمک از نیروهای فیزیکی و بهره گیری از علم فیزیک کارهایی که به نظر خیلی‌ها سخت یا غیرممکن مینماید را ممکن می‌کند .

|+| نوشته شده توسط محمد امان محمدی ( آشنا ) در Thu 9 Nov 2006  |
 جکی چان :

( جکی چان ) یکی از محبوب ترین چهره های سینمایی است . او میگوید که در خانواده فقیری در ( هنگ کنگ ) به دنیا آمد و خانواده او به قدری فقیر بودند که او را به یک زوج پولدار انگلیسی ، تقریباٌ فروختند ! و در نتیجه ، او تنها نان آور خانواده شد . ( جکی ) در سن هفت سالگی در ( انستیتوی تحقیقاتی اپرای چینی ) نام نویس کرد و به مدت ده سال در( اپرای چین ) تحت تعلیم فشرده و سختی در زمینه ( اکروبات ) و ورزشهای رزمی قرار گرفت . در نوجوانی ، اولین فیلم خود را بازی کرد و تا سن  20 سالگی حدود 25 فیلم بازی کرد . او در نقش ( بدل ) در  فیلم ها ظاهر می شد و بعد ها ، از او به عنوان جانشین ( بروس لی ) نام بردند .او اوایل در نقش های بسیار جدی بازی می کرد و در یکی از فیلم هایش ، در پی انتقام گرفتن از عامل مرگ (بروس لی) بود . بعد ها ، جکی ، در فیلمهای خنده آور بازی کرد و به چهره ای محبوب و مشهور مبدل گشت . او در سال 1978 به بعد ، فیلم نامه ها را خود می نوشت و کارگردانی می کر د . بهترین فیلم های ( هنگ کنگی ) او ( پروژه آ ۱۹۳۸) ، و ( داستان پلیس 1985 ) ، ( خدای آرمور 1986 ) و یک فیلم به نام ( داستان جنایی ) که جایزه ( اسب طلایی ) را برد ( 1993 ) و کسب عناوین زیاد . جکی ، با وجود آنکه در آسیا و اروپا معروف شد ولی در آمریکا به دل های سینما روها ، رخنه نکرده بود . او در یکی از فیلم هایش ( رامبل در برانکس ) تماشاچیان را با بازی خود مبهوت کرد و به دلهای انگلیسی زبانان راه یافت . ( چان ) با بازی در دو فیلم ( ساعت شلوغی ) و ( ظهر شانگهای ) که یک فیلم خنده آور بود ، محبوب دل ها شد . در فیلم ( ظهر شانگهای ) ، جکی در نقش یک محافظ خانواده سلطنتی بازی می کرد که برای یافتن دختر امپراتور ربوده شد ، به آمریکا سفر می کند تا او را نجات دهد . ( جکی چان ) یک سریال به نام ( ماجرا های جکی چان ) برای بچه ها تهیه دیده که همراه خواهر زاده یازده ساله خود ، به کشور های مختلف سفر می کند تا ( هفت دیو ) را که در صدد تسخیر دنیا هستند ، دستگیر کنند .

* یک سوال از جکی چان :اگر هنر پیشه نبودی ، دلت میخواست چه کاره می شدی ؟

* من واقعا دلم میخواست یک پاسبان می شدم . به همین دلیل داستان های من در مورد مامورن و پاسبانان است زیرا عقیده دارم که آنها واقعا می توانند کمک کنند یا اینکه یک ارتشی بودم و از میهنم دفاع می کردم .  

 

                                                                                                    Go to fullsize image

 

 

 

|+| نوشته شده توسط محمد امان محمدی ( آشنا ) در Sun 15 Oct 2006  |
 کونگ فو پر توآ :

                 

                                        ****  کونگ فو پر توآ ****

قدرت و مهارت و جنگاوری ايرانيان از دير باز زبانزد خاص و عام ملل مختلف جهان بوده است. شجاعت و ورزيدگی ايرانيان از يک طرف و موقعيت خاص منطقه ايی و حملات کشورهای ديگر از طرف ديگر موجب شد تا جنگاوری و رزم به عنوان يکی از اصلی ترين دل مشغولی آنان به شمار آيد. تا جائيکه هنر رزم در تک تک نقاط ايران با شگردها و فنون خاص به چشم می خورد.

در سده اخير، سازمانهای جهانی رزمی در سراسر جهان در حال گسترش فرهنگ سيستمهايی از فنون رزمی مشرق زمين گرديدند و در اين راستا گوی سبقت را از ديگر کشورها ربوده و در عرصه بين المللی جايگاه ويژه ای برای خود باز کردند.

حدوداٌ در سه دهه اخير اساتيد بزرگی که کوله بار سنگين رزم ايران را بر دوش می کشيدند به خود باری رسيده و با ابتکار عمل و انجام تمرينات جسمی و روحی، سبک جديدی بنام "کونگ فوپرتوآ" را با فنون و محتوای فکری مستقل و با تکنيکها و تاکتيکهای بومی و محلی ايرانی ابداع نمودند و برای اولين بار گام بزرگی در جهت اعتلای رزم ايران و شکوفايی فرهنگ رزم باستان بر داشتند و با ارائه فنون و تکنيکهايی که بر حسب شرايط و اوضاع و احوال جوامع طراحی و تدوين شده بود و در ميان خود شاگردان برجسته ايی پرورش دادند.

سبک "کونگ فوپرتوآ" در ايران بعنوان يکی از سبک های فدراسيون ورزشهای رزمی جمهوری اسلامی ايران به فعاليت پر شکوه خود ادامه می دهد.

    

            

|+| نوشته شده توسط محمد امان محمدی ( آشنا ) در Thu 7 Sep 2006  |
 تای چی چوان :

تای چی یا تای چی چوان (Tai Chi Chuan) نوعی ورزش رزمی چینی است که برای بهبود سلامتی، افزایش طول عمر و آرامش روحی انجام می‌شود. این ورزش در رده ورزشهای رزمی ملایم (Soft Martial Arts) قرار دارد و باعث می‌شود تا عضلات بدن با انجام تمرینات نرم و ساده، انعطاف‌پذیر و قوی شوند. درست برعکس ورزشهای رزمی سخت که با فشار و شدت تمرین عضلات را تقویت می‌‌کنند. تمرینات و نرمشهای تای چی چوان با حرکات کند، آرام، و معمولا" به صورت گروهی هنگام صبح انجام می‌‌شوند. متخصصین این ورزش معتقدند که تمرینات تای چی به صورت دسته جمعی، اثر بهتری نسبت به تمرینات فردی آن دارد. این ورزش چینی در خود کشور چین از طرفداران زیادی برخوردار است، بطوریکه تقریباً تمام پارکهای کشور چین، صبح‌ها مملو از افرادی هستند که در حال تمرین تای چی می‌‌باشند.

فواید تای چی :

از فواید عمده تای چی می‌‌توان به تقویت عضلات بدن، انعطاف پذیری نرم عظلات، تمرکز و آرامش فکری (Meditation)، تقویت روحی و عصبی و آموزش دفاع شخصی اشاره کرد. تحقیقات به عمل آمده نشان می‌‌دهید که تاچی قادر است تا بیماریهای شدید، مزمن و حتی ژنتیکی را درمان کند. برای مثال با تمرین تاچی می‌‌توان امراض قلبی را درمان و یا از بروز آنها جلوگیری کرد. همچنین این ورزش می‌‌تواند استرس – که عامل بسیاری از بیماریهاست - را از بین برد. تمرینات تنفسی این ورزش همچنین می‌‌تواند به سالم ماندن ریه و بهبود جریان گردش خون در بدن نیز کمک کند. آهستگی و نرمی در تمرینات تای چی باعث می‌شود تا تمرکز فکری بالا رود که این مساله خود به کنترل دستگاه عصبی فرد در شرایط بحرانی و فشارهای عصبی بسیار کمک می‌‌کند. آمار نشان می‌‌دهد که افرادی که تای چی تمرین می‌کنند کمتر عصبی شده و حتی از دروغ گفتن نیز پرهیز می‌‌کنند. توصیه می‌شود که این با آموختن این ورزش، هرروز آنرا تمرین کنید. برای آموزش اول لازم است تا با سبک‌های آن آشنا شوید.

سبک‌های تای چی :

در تای چی پنج سبک اصلی وجود دارد که از میان آنها برخی سبکهای مدرن نیز بوجود آمده‌اند : - سبک چن (Ch’en) - سبک یانگ (Yang) - سبک وو یا وو هاو (Wo or Wo Hao) - سبک وو یا وو یچاون یو (Wu or Wu Ch’aon yu) - سبک سان (Sun)

فهرست سبکهای بالا به ترتیب ارشدیت آنها هستند. البته ترتیب محبوبیت آنها بدین صورت است: یانگ، وو، چن، سان و وو هاو. سبکهای مدرن زیادی نیز در این ورزش وجود دارند. برای مثال سبک hybird و offshoots از مهم‌ترین این سبکهای مدرن هستند.

برای اطلاعات بیشتر اینجا کلیک کنید :

|+| نوشته شده توسط محمد امان محمدی ( آشنا ) در Thu 17 Aug 2006  |
 وب سایت

                             *****************

شگفتا ...
صدای چکاچاک شمشير رزم آوران، همانند پولادی است که می کوبند آهنگران
نبرد حکايت ديرينه ايست ميان فرشته خو یان و ديو صفتان . نبرد بر سر حق و عدالت
هستی بخش جهان عشق آفريد و از عشق روشنايی آمد پديد
آنگاه از شب تيره صبحدمی شگفت زاده شد
با آوایی برخاستم ، ماه را نگریستم ، و تیری که از چشم ستاره میگذشت
دیدم که ظلمت و نور تیغ برکشیدند تا برای پیروزی روشنایی ، زشتی و پلیدی را از آسمان جهان بزدایند
جوانمردان پاک با نیروی جسم و روح خود اهریمن را شکست خواهند داد.

 

 

***********************   

|+| نوشته شده توسط محمد امان محمدی ( آشنا ) در Fri 4 Aug 2006  |
 جیمز لیو

جیمز لیو ، بدون شک یکی از جوانترین و توانا ترین هنرمندان رزمی و بازیگران فیلم های اکشن رزمی است که تا به حال در بیش از یکصد فیلم به ایفای نقش پرداخته است . او مردی است که با بزرگترین ستارگان هالیوود همبازی بوده است . او در6 سپتامبر 1952 در اسکالون ایالت کالیفرنیا متولد شد یک خواهر بزرگتر و یک برادر کوچکتر از خود دارد و فرزند دوم خانواده است . از 14 سالگی هنر های رزمی را آغاز کرد . اولین سبکش ، سبک کره ای بود که در سن 14 سالگی شروع کرد . در16 سالگی به آموختن سبکی که توسط استاد ( چو ) یکی از مربیان مبارزه دفاع شخصی ابداع شده بود پرداخت . وی تمرین های مبارزه نظامی و چوی لی فوت کونگ فو را با هم ادغام نمود . سپس در دوران دبیرستان در سن 17 سالگی به مطالعه و بررسی ، باک می پای کونگ فو اقدام کرد . و دو سال بعد هنر کونگ فو سیل لوم را به تمرینات خود اضافه کرد . از آن پس توانست از طریق دوستان و مربیان به تمرین و بررسی سایر هنرهای رزمی در سطح بسیار وسیع و گسترده ای بپردازد . او بروس لی افسانه ای را از عوامل موفقیت خود می داند . اولین کار سینمایی او فیلمی است که در تایوان بازی کرد تحت عنوان اژدهای جوان . او با ستارگان بزرگ سینمایی همبازی بوده است از جمله : مل گیبسون ، جکی چان ، جت لی ، استیون سیگال ، ژان کلود ون دام ، و ...   . او قهرمان هنر های رزمی را یک نفر میداند و آن هم بروس لی افسانه ای .  

 

 

 

 

 

 

 

 

|+| نوشته شده توسط محمد امان محمدی ( آشنا ) در Fri 4 Aug 2006  |
 بروس لی

                                                    (     افسانه برو سلی  )

 

بروس در26نوامبر1940  در سان‌فراسيسكو به دنيا آمد اما در هنگ‌كنگ ‌بزرگ شد.در آن هنگام پدرش هوي‌چوئن لي كه يك خواننده اُپراي چين بود به سواحل شرقي امريكا مسافرت كرده بود و مادرش گريس در سواحل غربي امريكا به همراه دوستانشان مانده بود تا چهارمين فرزندش(بروس)را به دنيا بياورد. اين بچه(بروس)توسط والدينش جون‌فان ناميده شد(به معني هميشه در سان‌فراسيسكو)اما پزشكي كه او را به دنيا آورد نام انگليسي بروس را بر او نهاد. بعد از  5  ماه بروس و والدينش به هنگ‌كنگ باز گشتند اما قبل از آن او حضورش را در سينما مسجل كرد.او به عنوان يك نوزاد در فيلم امريكايي دختر شهر دروازه طاليي شركت كرده بود. وقتي خانواده بروس به هنگ‌كتگ باز گشتند هواي گرم و مرطوب آنجا روي تندرستي بروس اثر گذاشت.او خيلي ضعيف و بيمار شد به طوري كه مادرش مجبور بود دائماً از او مراقبت كند. اما بعد از اينكه سلامتي خود را باز يافت قوي و پر جنب و جوش شد و اين ويژگي را تا آخر عمرش حفظ كرد. وقتي بين دوستان و بستگانش بود هميشه توجه ديگران را به خود جلب مي كرد، اَدا در مي‌آورد و جست و خيز مي كرد. يك لحظه آرام و قرار نداشت و همين ويژگي بعدها براي او مشكل آفرين شد. در سال  1970  وقتي به طور نادرست با وزنه تمرين مي‌كرد آسيب جدي به كمرش وارد آمد. پس از اينكه پزشك بروس را معاينه كرد به او دستور داد استراحت مطلق كند. اما او بي قرار بود و بيشتر اوقات را استراحت نمي كرد. براي مدتي به نظر مي‌رسيد كه هرگز خوب نخواهد شد وقتي دوستانش به عيادت او آمدند خيلي به وجد آمد و شروع كرد به زدن لگدهاي بلند و مشتهاي سنگين و موقعي دست از اين كار كشيد که درد كمرش دوباره آغاز شد. در اوايل نوجواني بروس مجبور شد مرتب مدرسه‌اش را عوض كند. گر چه معلمان او را دوست داشتند اما چنانكه مادرش مي گويد:«بروس مرتب با بچه هاي ديگر دعوا راه مي انداخت.» مدتها بعد از آنكه درسش را تمام كرده بود هنوز داستان او سر زبانها بود و به عنوان فردي قُلدر و دردسر آفرين از او ياد مي شد. بروس كه پسر لاغري و نحيفي بود مي گويد: «هنگام دعوا من هميشه جلو گروه‌ام بودم.بهترين اسلحه‌‌اي كه در مدرسه داشتيم زنجيرهايي بود كه از داخل بشكه‌ها پيدا مي‌كرديم در آن روز ها بچه ها به انواع سلاح ها مجهز بودند حتي به كفشهايشان تيغ وصل مي كردند. اکثر مردم تنها بروس لی را به عنوان یک ستاره سینما و همین طور یک استاد بی نظیر تکنیکهای رزمی می پندارند اما از آنجایی که بروس لی دارای احساسات و تعصبات شدید و بخصوصی بود ، لذا او وارد دانشگاه شد تا به تحصیل در رشته فلسفه بپردازد . لبته اکثر مردم مسلما اولین کتابی که بروس لی نوشت و فلسفه هنر دفاع شخصی نا م داشت را می شناسند ، جالب است بدانید که بروس لی حتی اولین بار در حین ارائه یک سخنرانی فلسفی در دانشگاه بود که با همسرش لیندا آشنا شد .  

(  بروسلی و سینما )

 

او یکی از قهرمانان افسانه ای فیلم های رزمی است . بروسلی پیش از آنکه ستاره فیلم های رزمی باشد ، یک استاد توانا در هنر های رزمی است . و اگر همین توانایی و استعداد  نبود هرگز افسانه بروسلی تحقق پیدا نمی کرد . . بروسلی همچنین یک بازیگر ادیب و دانشمند بود . قدرت بازیگری بروسلی مرزهای سیاسی را در می نوردد . و دوست و دشمن را یکسان به تماشای فیلم هایش می کشاند . هنر نمایی اش تحسین همگان را بر می انگیزد . هر چند او اولین بازیگر فیلم های رزمی نیست ، اما توانست شاهکارهای جاودانه ای در سینما از خود به جا گذارد . بروس‌لي هزاران بار مرگ را به چشم خود ديده بود.سالهاي متمادي مرگ در پي او بود تا اينكه در روز شوم  20جولاي  1973  در سن  32  سالگي او را به كام خود كشيد.از زماني كه در نقش كاتو در سريال تلويزيوني زنبور سبز به شهرت رسيده بود نام وي همواره قرين مبارزه و مرگ شده بود.دائماً شايعاتي پخش مي شد مبني بر اينكه او با  10  نفر مبارزه كرده و پس از كشتن سه چهار نفر از ولگردها و اوپاش يا خودش‌زخمي شده يا به قتل رسيده است . بروس از هيچ كس نمي‌ترسيد. آن قدر به توانايي‌هاي خودش اطمینان داشت كه از هيچ مبارزه اي رويگردان نبود.  

                                                            

                        

بروس لی

.                     

 

|+| نوشته شده توسط محمد امان محمدی ( آشنا ) در Fri 14 Jul 2006  |
 ( سانداوانگ )

(    سانداوانگ  )

در طبقه بندی سبک ها و روش های مختلف هنرهای رزمی چینی که دارای شاخه ها و متد های مختلفی می باشند ، برخی از سبک ها به تقویت شیوه های مهارتی در اجرای حرکات ، برخی دیگر به نیروی عضلانی ، دسته ای تاکید بر توسعه نیروی درونی داشته و برخی نیز به تکنیک های مبارزه ای و کاربردی توجه بیشتری را مبذول می دارند . در این میان ساندا ( سانداوانگ ) به عنوان یک متد بسیار قدیمی که از بدو پیدایش آن در کشور چین توسط نظامیان و افراد وابسته به ارتش مورد تمرین و استفاده قرار میگرفت ، دارای تکنیک ها ، تاکتیک ها و تمریناتی است که بر جنبه کاربردی و مبارزه ای فنون و تقویت قوای جسمانی ، روحی و دفاعی بدن توجه خاصی دارد . تاریخچه نوین (ساندا ) به سال ها پیش باز میگردد ، زمانی که یکی از فرماندهان ارشد ارتش چین برای تعلیم گروه تحت فرمان خود ، اساتید هنر های رزمی را از استانهای مختلف گردهم آورد تا با مشارکت یکدیگر ، شیوه سهل الوصولی را به منظور ارتقاء توانایی های جسمی مبارزه ای افراد به وجود آورند . بدین ترتیب ساندای نوین نظامی با سه ویژگی آسان بودن ، مستقیم به تکنیک های مبارزه ای پرداختن و کاربردی بودن آن در ارتش رواج یافت . این روش با قوانین فیزیکی ، آناتومی ، بیومکانیک و فیزیولوژی به عنوان یک هنر کامل مبارزه ای شامل کلیه مهارتهای رزمی ، تکنیک های درگیری ، پرتابی و رزم تن به تن با اتکاء بر تکنیک های کاربردی ووشو توسعه و عمومیت یافت ، بطوری که هنرجویان ارشد این رشته همواره مهارت خود را در قالب رقابتهای مبارزه ای به معرض نمایش می گذاشتند .

 

sanda                   

|+| نوشته شده توسط محمد امان محمدی ( آشنا ) در Fri 30 Jun 2006  |
 اصفهان شهر من ...

 

                         (  اصفهان  )

                                                    شهر گنبد های فیروزه ای

                                پایتخت فرهنگی جهان اسلام

                                           شهر سلمان محمدی

|+| نوشته شده توسط محمد امان محمدی ( آشنا ) در Fri 26 May 2006  |
 کیو کوشین

KYOKUSHIN KAI  کيوکوشين بنيان گذار : ماسوتاتسو اوياما  ( 1994-1923)

 

کيوکوشين کای، از عناصر مختلفی که نشات گرفته از تجريبات اوياما وسبک های ديگر است، به وجود آمد. کيوکوشين کاری از سه لغت کيوکو (( بالاترين ،نهايت )) شين (( حقيقت، روح )) و کای ((گروه و انجمن )) ترکيب شده است. نام ديگر اين سبک اوياماريو است. تاکيد اين سبک روی مبارزه واقعی از راه نزديک است. کيوکوشين کای يکی از سبک های خشن کاراته است و برای کاستن مقاومت حريف، تکنيک ها به طور متوالی اجرا می‌‌شود. اين سبک تاکيد زيادی بر روی تمرينات تنفسی و حرکاتی که در کاراته دو ممنوع شده است دارد. دوجوی مرکزی اين سبک هومبو نام دارد و در سال  1955  توسط اوياما در توکيو افتتاح شد.

|+| نوشته شده توسط محمد امان محمدی ( آشنا ) در Fri 26 May 2006  |
 چی گونگ ( علم نیروهای درونی )

تاریخچه چی گونگ به بیش از پنج هزار سال پیش باز میگردد . تاکنون نامهای دیگری نیز  بر آن نهاده اند مثل : دائویین ( ایجاد انرژی حیاتی در بدن ) ، تونا ( دم و باز دم )، دواچان ( نشست تمرکزی ) ، شیگ چی ( ارتقاء گردش چی )و …این سبک توسط افراد مذهبی بخصوص به منظور افزایش آرامش روانی ، ارتقاء تناسب جسمی و طول عمر تمرین شده است . اسناد و مدارک چینی درباره چی گونگ بسیار زیاد است . در طول چند هزار سال تمرین ، یک  سیستم کاملی از شیوه های تمرین وتئوری ها شکل گرفت و واژه چی گونگ در دهه سال 1950ابداع گردید چی گونگ شاخه ای از یادگیری درباره سبک « چی » میباشد . واژه « چی » معنای مختلفی دارد . اولین معنی آن تنفس هوا و باز دم توسط شخص میباشد ، که به طور کلی و مستقیم با کار کردهای بدن انسان سرو کار دارد . دوم اینکه بخش هایی از بدن همچون بافت ها و اندام انسان را در بر می گیرد که آنها را به یکدیگر متصل ساخته و ایجاد ارتباط می نماید . اهمیت « چی » را با یک سخن قدیمی می توان سنجید . « یک مرد با رشد « چی » زنده است و وقتی که « چی » از بین برود عمر او از بین رفته است . » سوم اینکه آن نوعی ماده بسیار ریز دربدن انسان میباشد . « چی » بر خلاف پوست ، استخوان ، خون و مو به چشم دیده نمی شود اما جوهر اصلی زندگی بشر را تشکیل می دهد . تمرینات چی گونگ در رشد این ماده بسیار مهم می باشد ، بنابراین نیروی حیات فرد و طول عمر او را افزایش میدهد .

 

|+| نوشته شده توسط محمد امان محمدی ( آشنا ) در Fri 19 May 2006  |
 سبک های سنتی ووشو :

 نگاهی اجمالی به سبک های سنتی ووشو:

 

باگواجانگ : این سبک به نام روش هشت نمودار یا هشت ضلعی مطرح بوده  و یکی از معروفترین مدارس در کشور چین به شمار می آید . این سبک هم چنین به نام های یوشین باگوا ، لونگ شینگ

 

 باگوا ، یین یانگ با پان جانگ و .... معروف می باشد . باگواجانگ به همراه تای چی چوان و شینگ یی

 

 چوان سه سبک مهم از نوع سبک های درونی ووشو محسوب شده و بشتر اساتید آن در استان ( هه بی ) چین فعال می باشند .

تونگ بی چوان : این سبک معروف به روش حمله در حال عقب گرد است که در شمال چین از طرفداران بیشتری برخوردار می باشد . بر اساس روایات قدیمی ، این سبک در نقاط مختلف با متدهای گوناگون تمرین می شده است که برخی از آنها بر پایه ووشینگ (پنج عنصر) شامل فلز ، چوب ، آب ، آتش و هوا شکل گرفته و بعضی نیز با الهام از تکنیک های شش ترکیبی و پنج سبک میمون به وجود آمده اند .

شیانگ شینگ چوان : این مدرسه از شیوه های مشت زنی ووشو به انجام فنون تقلیدی از حیوانات مختلف اختصاص داشته و در آن روش های گوناگونی از تکنیک های  میمون ، ملخ ، ببر ، پلنگ ، مار ،

 

درنا ، عقاب و ... مورد تمرین قرار می گیرند . حرکات همچون ، پرواز اژدها ، پرش ببر ، زیرکی میمون ،

 

 تیزی عقاب ، ایست درنا ، موج مار و قدرت شیر به نمایش درآمده و باعث تقویت قوای جسمانی و

 

روحی اجراء کننده می گردند .تاریخچه پیدایش این سبک به صدها سال قبل  بازگشته و منشاء آن را به دکتر هواتو ، فیلسوف مشهور چینی منسوب می نمایند .

جویی چوان : در سبک جویی چوان ، هنر جو بر روی تکنیک های تعادلی و افت و خیزهای فراوان مسلط شده و در اجرای آن همانند افراد مست شده ، جلوه می نماید . این سبک که دارای روش هایی همچون

 

 تکنیک مشت مست ، میمون مست ، شمشیر مست و پرنده مست می باشد نیز در هر دو بخش شمالی و جنوبی چین مورد تمرین قرار گرفته و دارای هر دو روش اجرا می باشد .

تانگ لانگ چوان : این سبک نیز مختص حرکات برگرفته شده از ملخ سبز است که به شیوه های دفاعی و حمله ای این حیوان می پردازد . این سبک توسط شخصی به نام وانگ لانگ از اهالی استان

 

شادونگ چین پس از انهدام و آتش گرفتن معبد شائولین در قرن هفدهم به وجود آمد که در حال حاضر از طرفداران بیشماری در دنیا برخوردار است .

فنزی چوان : فنزی چوان یکی از سبک های شمالی ووشو است که به ضربات برق آسای آن مشهور می باشد . کلیه حرکات در این روش بصورت دنباله دار و پیوسته بوده که با لاخص این تداوم و سرعت برق

 

 آسای آن در اجرای هشت حرکت اصلی بوضوح دیده می شود . در مورد پیدایش این سبک ابهاماتی

 

 وجود دارد ، لیکن ژنرال یوفی معروف که در سلسله سانگ جنوبی زندگی می کرد ، به عنوان اولین شخصی که این روش را توسعه و گسترش داد ، شناخته شده است .

شینگ یی چوان : این سبک که گاهی بدان هسینگ آی نیز می گویند ، یکی دیگر از سه سبک درونی ووشو بشمار آمده که به معنای شیوه مشت زنی با اراده و روح توصیف می گردد . شینگ یی دارای

 

حرکات مستقیم و تا حدی کوتاه نسبت به دیگر سبک های ووشو بوده و کاملا تحت تاثیر قانون ترکیب نرمی و سختی در حرکات می باشد .

سان خوانگ پائوچوئی : سان خوانگ پائوچوئی یا شیوه مشت زنی سه امپراطور که به مشت شاهین نیز معروف می باشد ، بر گرفته از مبارزات سه امپراطور افسانه ای چینی است که در آن زمان بر این باور

 

 بودند که هر یک از آنها امپراطوری بهشت ، زمین و بشر را بر عهده دارند . اما تاریخچه قدیمی سبک می

 

 گوید که استان های پکن ، هه بی ، شانسی ، شاندونگ ، لیائولینگ و جی لین در این شیوه بسیار

 

 فعال بوده اند . سان خوانگ پائوچویی به دلیل ضربات پر قدرت مشت از شهرت خاصی برخوردار می باشد .

تان توئی : سبک تان توئی که به انجام ضربات پا مشهور می باشد دارای ده فرم قدیمی است که بعد ها توسط راهبان معبد شائولین دو فرم دیگر بدان افزوده گشت و به دوازده فرم رسید . این سبک در کشور چین بطور گسترده ای توسط مسلمانان این کشور مورد تمرین قرار می گیرد .

یینگ جا چوان : یینگ جا چوان به معنای سبک پنجه عقاب است که یکی از پر قدرت ترین و با سرعت ترین سبک های ووشو بوده و در هر دو شیوه شمالی و جنوبی اجرا می شود . در این روش که ابداع

 

کننده آن  ژنرال ( یوفی ) می باشد ، دست ها و بازوان با سرعت بسیار زیاد ، تکنیک های شلاق مانند را انجام داده و پا ها نیز با پرش ها و جهش های رعد آسا هنر رزمی این سبک را تکمیل می کنند .

سیولوم پای : یا مشت جنوبی شائو لین که اصطلاحا بدان ( نن شائولین ) نیز می گویند از جمله سبک های بسیار نادر و قدیمی است که در معبد شائولین جنوبی واقع در استان ( فوجیان ) به وجود

 

 آمد . ( سیولوم ) که گاها (سیل لوم ) نیز تلفظ می شود ، بر اساس حرکت پنج حیوان ، اژدها ، ببر ،

 

مار ، پلنگ ، و درنا به وجود آمده و یکی از با شکوه ترین سبکهای پر قدرت در هنر های رزمی چینی محسوب می گردد .

هونگ کوئن : هونگ کوئن یکی از سبکهای جنوبی ووشو است که به سبک مشت ببر معروف  می باشد . در این روش تکنیکها ،ضربات ، پرتاب ها ، ایستادن ها و... به شیوه پرقدر تی انجام شده که در بیشتر آنها از حرکات پنجه ببر بطور واضحی استفاده و بهره برداری شده است.         

 

 

|+| نوشته شده توسط محمد امان محمدی ( آشنا ) در Thu 11 May 2006  |
 درباره نویسنده این وبلاگ :

درباره نویسنده این وبلاگ :

 من (                     ) متخلّص به ( آشنا ) هستم (     ) سال سن دارم . میزان تحصیلاتم (                 )است . جوانی ورزشکار که عاشق ورزشهای رزمی است . رشته ورزشی من ( کونگ فو توآ ) است که چندسالی می شود در این رشته فعالیت می کنم و در حال حاضر در ( خط 4 ) کونگ فو توآ و با درجه ( شالبند سبز ) قرار دارم .

سخن نویسنده این وبلاگ :

 سلامی به گرمی بهار برای تک تک شما جوان های ورزشکار .

به دلیل علاقه زیاد من به ورزشهای رزمی در پی آن شدم تا وبلاگی در زمینه هنرهای رزمی بنویسم  درباره تاریخچه پیدایش برخی رشته ها و سبک ها و نیز آشنایی با آنها ، آشنایی با برخی از چهره های رزمی جهان ، حرف های خودم ، و کلی هم عکس های باحال ، امیدوارم که مورد پسند شما خوانندگان این وبلاگ قرار بگیرد . هر هفته منتظر مطالب جدید باشید . راستی نظر یادتون نره ، منتظر نظرات شما جوان های ورزشکار هستم .       

 

|+| نوشته شده توسط محمد امان محمدی ( آشنا ) در Fri 14 Apr 2006  |
 هنرهای رزمی و زیبایی:
                                                                        هنرهای رزمی

درهنرهای رزمی چیزی جز زیبایی نیست .

|+| نوشته شده توسط محمد امان محمدی ( آشنا ) در Fri 14 Apr 2006  |
 (موی تای بوکس تایلندی )

       

(موی تای - بوکس تایلندی )                   

( موی تای ) یکی از کار آمد ترین هنرهای رزمی و روش دفاع از خود است که در آن به بهترین شکل از ضربه های مشت ، آرنج ، و زانو و پا استفاده می شود . موی تای یا به بیانی دیگر ( بوکس تایلندی ) که در که در زبان انگلیسی تای بوکسینگ  نامیده می شود ، هنر رزمی و ملی کشور تایلند است و به عنوان بخش ضروری فرهنگ مردم تایلند از دوران کهن بر جای مانده است و قدمت آن با تاریخچه قوم ( تای ) آمیخته شده است . قرنها پیش ، قبیله ای به نام ( تای ) از سلطنت پادشاهی تای مونگ یا تای موآنگ قبل از دوره بودا در سرزمین حاصل خیزی که در دو سمت رود ( هوانگ هو ) و رود ( یانگ تسه ) در ( سچوان ) و ( هوپی )در جنوب چین قرار داشت ، سکنی گزیدند که برای زنده ماندن و حفظ خانواده ، طایفه و ... همواره می جنگیدند . در آن زمان مردم تای مورد هجوم قرار گرفتند و به سمت جنوب مهاجرت کردند که در آنجا نیز مورد حمله غیر بومیان و وحشیان قرار گرفتند و اموال خود را از دست دادند . امید به زنده ماندن در چنین شرایطی و احساس نیاز به حفاظت از خود، این قبیله را به فکر انداخت تا همراه اسلحه های موجود در آن زمان از قسمت های مختلف بدن نیز به عنوان ابزار تدافعی و تهاجمی در نبردهای تن به تن استفاده نمایند . بعدها ، طوایف ( تای مونگ ) به صورت یک ملت مستقل با هم متحد گردیدند و در جنوب رودخانه مکونگ با تشکیل سرزمینی مستقل برای دفاع از سرزمین و جلوگیری از تاخت و تاز دشمنان هنرهای دفاعی را ابداع نمودند . روش های دفاع از خود و تاکتیک ها و استراتژی ها به شکل سیستماتیکی با سبک های ویژه در کتابچه های قوانین مبارزه ای چوپاسارت نوشته شده اند و تمام روش های مبارزه ای که بر پایه آن میتوانستند دشمنان خود را از صحنه نبرد بیرون برانند در آن گنجانده شد . چوپاسارت نشان داد که چه گونه می توان با شمشیر ، چاقو ،نیزه، تبر و گرز و کلنگ جنگید و این قوانین به کتاب جنگجویان تبدیل ، و مرجعی شد برای کسانی که میخواستند مهارتهای مبارزه را بیاموزند و با وجود لحظه ها ، رفته رفته اسلحه های طبیعی و خدادای بشر مانند ضربات مشت، آرنج ، زانو و پا که همیشه همراه آدمی است ، جایگزین سلاح های واقعی گردد . ساق ها مانند چوبی بلند برای دفاع و ضربه زدن ، بازوها به عنوان شمشیرهای دوتایی برای دفاع کردن ، مشت ها برای خرد کردن و آرنج ها به عنوان ضربات نیزه ، زانوها همانند گرز برای ضربه زدن و دفاع کردن و پاها نیز به عنوان چاقو و تبر به کار گرفته شدند ، بدین گونه هر قسمت از بدن به عنوان مهارتی در مبارزه ، به یک سلاح تبدیل شد و حالا یک هنر رزمی جدید یعنی ( موی تای ) پدید آمد . 

 

تای بوکس

موی تای

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.

|+| نوشته شده توسط محمد امان محمدی ( آشنا ) در Sun 9 Apr 2006  |
 (جیت کان دو) :

(جیت کان دو)    :

هدیه برس لی به رزمی کاران .

برای بسیاری از مردم ماندگار شدن رشته ورزشی که بروس لی ارئه داده است و جیت کان دو نام دارد واقعا بصورت یک رازباقی مانده است ، اما ازنظر من عجیب این است که چه طور تا به حال مردم این قضیه را درک نکرده اند . اینکه جیت کان دو به صورتی موفق جایگاه ویژه و ثابتی پیدا کرد بدین خاطر بود که بروس لی خود یک فیلسوف بود . کنده شدن بروس لی از ورزشهای رزمی سنتی ، در واقع با اعتماد و ایمان او به خود و اتکا بر روی تجربه های شخصی اش امکان پذیر شد . به عبارتی وقتی از ورزشهای رزمی سنتی ، وینگ چان کونگ فو که در هنگ کنگ فرا گرفته بود سودی نبرد و باعث عدم پیشرفت وی شد ، و تغییر روش داد و توجهش را بیشتر بر روی نحوه تمرین کردن معطوف کرد . او اعتقادی به قدرتهای افسانه ای که در ورزشهای رزمی سنتی از پیشینیان به گوش می رسید ، نداشت . در میان کارهایی که بروس لی انجام داد و در میان کارهایی که او در توانائیهای دیگران مشاهده کرده بود ، جیت کان دو از نظر اهمیت و کارائی در مقام نخست قرار داشت . عمده ترین تفاوت بین جیت کان دو و سایر انواع فرم های مبارزه در طرز ایستادن و وضعیت بدن و نیز تاکید آن بر ریتم شکسته و عدم استفاده آن از تکنیکهای متوقف ساختن قدیمی است . جیت کان دو تنها یکی ازروشهای فکری در وینگ چون است .

منتظر مطالب تازه تر در مورد جیت کان دو باشید

                                                                                        

.

 

|+| نوشته شده توسط محمد امان محمدی ( آشنا ) در Fri 7 Apr 2006  |
 ( کاراته )

کاراته:

کاراته‌ یک نوع ورزش رزمی است. روش مبارزه با دست خالی و شامل ضربه‌های سریع دست و پا. در سال  1921  يکي از بزرگترين استادان کاراته اوکيناوا گیچین فوناکوشی  1868-1957  توانست با قدرت و ظرافت تمام کاراته را به ژاپن معرفي نمايد .  گفته می‌‌شود کاراته داراي قدمتي پنج هزار ساله است و يکي از استادان اوليه و مبتکران اين فن بوديدهاراما می‌باشد که حدود  525  سال قبل از ميلاد مسيح ميزيسته است وي که از پيشوايان مذهبي به ديگران به تنهايي از هند به راه افتاد و پس از راهپيمايي چند هزار کيلومتري خود و با پشت سر گذاشتن موانع طبيعي بسيار مشکل موجود در آن زمان به چين رسيد و در ايالت هونونان و معبد شائولين اقامت گزيد تعاليم بوديدهاراما شامل تمرينات شديد انضباطي و انجام اعمال پرهيزکاري بود وي  9  سال رنج و رياضت همراه با تفکر و براي اين که شاگردانش نيز بتوانند در مقابل ساعت هاي طولاني تفکر و انديشه تاب مقاومت بياورند و نيز با زورگوياني که تعاليم مذهبي و مردان دين را سد راه خود می‌‌ديدند به مبارزه و مقابله برخيزند  18  حرکت تمريني را ابداع نمود که در حقيقت زير بناي حرکات کاراته امروزي است.

از طرفي هنگامي که حکومت هاي استبدادي در چين سلسله کينک  1644-1911  و سلسله ساتسوما در اوکيناوا به منظور جلو گيري از ورزيده شدن مخالفان و نيز تحت کنترل در آوردن مردم قانون منع استفاده از شمشير را به مورد اجرا گذاشتند و به جمع آوري سلاح هاي رزمي اقدام نمودند مردم به سوي آموزش هنر مبارزه با دست خالي روي آوردند که همين امر باعث شکو فايي هر چه بيشتر کاراته شد.

 در سال  1921  يکي از بزرگترين استادان کاراته اوکيناوا گیچین فوناکوشی  1868-1957  توانست با قدرت و ظرافت تمام کاراته را به ژاپن معرفي نمايد و برخي ديگر از هنر جويان که تحت تعليم بزرگترين استادان اوکيناوا قرار گرفته بودند تکنيک هاي سنتي را با يکديگر ترکيب نموده و سبک هاي متعددي از کاراته را به وجود آوردند.کاراته

 

 

 

 

 

 

.

|+| نوشته شده توسط محمد امان محمدی ( آشنا ) در Fri 7 Apr 2006  |
 ووشو:

ووشو:

قدمت ووشو در كشور چين به زمانهاي بسيار دور كه اولين صورت هاي اجتماعات بشري در جوامع اوليه بوجود آمدند ، باز مي گردد . در آن زمان به منظور حفظ سلامتي ، درمان بيماري ها ، افزايش بنيه جسماني و طول عمر و تعليم مهارتهاي نظامي به افراد آن جوامع ، حركاتي ابداع گرديد كه بسط و گسترش آن در طول ادوار مختلف ، به ورزش زيبا و جذاب ووشوي امروزي بدل شده است . درطي قرون  14  تا  16  ميلادي چهره هاي برجسته ورزشهاي رزمي بتدريج در معبد شائولين گردهم آمدند و سبك هاي اصلي ووشو را به تقليد از حركات حيواناني همچون پلنگ ، درنا ، مار ، ببر و اژدها بوجود آمدند . ليكن امپراتور وقت كه بتدريج از فعاليت هاي ساكنان اين معبد دچار ترس و نگراني شده و معبد را تهديدي عليه حكومت خود مي ديد ، فرمان انهدام و به آتش كشيدن معبد شائولين را صادر كرد . در لشكركشي امپراتور براي انهدام معبد ، فقط تعداد اندكي از افراد آن توانستند جان سالم از مهلكه بدر ببرند .  اين واقعه تلخ تاريخي از سوي ديگر موجب انتشار و اشاعه ورزشهاي رزمي معبد شائولين كه تا آن زمان محفوظ و مخفي مانده بود به ساير نقاط كشور چين گرديد ، هر چند امپراتوران برخي از سلسله هاي حاكم بر كشور پهناور چين تمرينات ورزشهاي رزمي را خطري براي حکومت خود قلمداد نموده و انجام آنرا ممنوع اعلام كرده بودند ليكن امپراتوراني هم بودند كه خود شيفته این تمرينات بوده و موجبات ترویج آنرا فراهم كرده اند . در دوران سلسله هاي شانگ ( Shang  ) و ژو ( Zhau  ) حرکاتی از ووشو بوجود آمدند كه براي آموزش سربازان استفاده مي شد و همه ساله در پائیز و بهار مسابقات كشتي خاصی بنام جيائو براي انتخاب سربازان نمونه و اعطای عناوین افتخاري برگزار مي شد . با ایجاد کاربرد نظامی براي ووشو ، رفته رفته حركات رزم با شمشمير ، نيزه و چوب بوجود آمدند . ظهور گروههاي نمايش خیابانی بنام لوكي ( Luqi  ) كه از طریق نمايش حرکات رزمی امرار معاش مي كردند ، خود باعث گسترش هر چه بيشتر ووشو گرديد . دوران سلطنت سلسله هاي كينگ ( Qing  ) و مينگ ( Ming  ) را مي توان عصر شكوفايي ووشو به شمار آورد .

ووشو

|+| نوشته شده توسط محمد امان محمدی ( آشنا ) در Fri 7 Apr 2006  |
 جودو:

جودو ورزشی است محبوب و مردمی که شیوه  استفاده از بهترین و موثرترین طریق نیروی فکر و بدن ، به همراه تکنیک ، در مبارزه می باشد . جودو از لحاظ معنی افت ، شامل دو قسمت یا دو بخش "جو" و "دو" است . "جو" به معنی نرمش و تمرین و "دو" به معنی شیوه و روش میباشد . به این ترتیب می توان جودو را در مجموع نرمش  و شیوه تمرین نامید . جودو ورزش ملی کشور ژاپن

است که از روزگاران قدیم در این کشور رواج داشته ، جودو امروزی ، از تاریخ 1881 میلادی توسط جیگاروکانو مبتکر آن در ژاپن ابداع شد . وی جودو را بر اساس (جوجیتسو) ژاپن قدیم بنا نهاد .

تاریخ جوجیتسو :

ورزشی که هم اکنون در دنیا با نام (جودو) متداول است ، در واقع همان

( جودو کودوکان ) است .  ( جودو ) یا جودوکودوکان امروزی ، بر اساس

( جوجیتسو ) یا ( جوجوتسو ) ژاپن قدیم بنا شده است . جوجیتسو در واقع

مادر ورزشهای رزمی معمول در جهان امروزی است

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.

|+| نوشته شده توسط محمد امان محمدی ( آشنا ) در Sun 2 Apr 2006  |
 بوکس (BOX )

ورزش بوکس در دنیا بین کلیه ورزشهای سنگین نقش مهمی را عهده دار می‌‌باشد و در حقیقت سلطان ورزشها نامیده می‌‌شود در سده‌های گذشته قهرمانان این فن را مظهر قدرت و شجاعت می‌‌دانستند. در صورتیکه امروزه فاتحان این فن را نمونه کامل تربیت بدن و نماینده شخصیت او دانسته و بالاخره قدرت و تهور و عزم و تصمیم او را سرمشق کاملی برای دیگران قرار می‌‌دهند. شروع و آغاز ورزش بوکس خیلی قدیمی و تاریخ آن هزار سال قبل از مسیح می‌‌باشد ولی مسابقه ورزش بوکس بطور رسمی در ششصد و هفتاد و هفت سال قبل از مسیح در بیست و سومین بازی المپیک در هاین که اولین نبرد این ورزش است شروع شده و « ابراستوس» اهل « سمیرنا » در این مسابقه فاتح و قهرمان شناخته شد. اما این مسابقه که قدیمیترین و تاریخی‌ترین نبرد بوکس بود به چه نوع صورت گرفت و چگونه با یکدیگر می‌‌جنگیدند معلوم نیست چنانکه در تواریخ روم ذکر شده است همینقدر می‌‌دانیم که طرفین مشت های خود را به چرم های خامی محکم بسته و سعی میکردند که با ضربات محکمی از این مشت های سخت و سنگین حریف را از پای در آورند. البته این مسابقات بدون رعایت وزن بدن انجام می‌‌شد

در حقیقت ورزش بوکس با وضعیت کنونی از سال  1890  یعنی پس از آنکه ( مارگیزد وکینزبری) قواعد جدیدتری وضع کرد و استعمال دست کش بوکس را رسمی کرد شروع شد. مشار الیه مدت هر دوره بوکس را سه دقیقه و فواصل بین دورها را یک دقیقه معین کرد و چون این دستور می‌توانست نتیجه نیکونی برای ورزیدن و رفع خستگی بشود از طرف عموم ورزشکاران دنیا قبول شد و طریقه‌ای که ( کینز) معین کرده بود متداول و مرسوم گردید .

|+| نوشته شده توسط محمد امان محمدی ( آشنا ) در Sun 2 Apr 2006  |
 پانکریش:

پانکریش :

قدیمی ترین آثار پانکریش برای اولین بار در صنایع دستی و آثار باستانی کشور یونان کشف شد . اولین اثر روی دیوارهای خانه ای قدیمی در شهر ترما کشف شد

جزیره یونان در یک انفجار آتشفشانی در 1500 سال قبل از میلاد مسیح از بین رفت . پانکریش در 648 سال قبل از میلاد مسیح وارد بازیهای المپیک قدیم شد و پانکریش مردان در 200 سال قبل از میلاد مسیح بعنوان یک ورزش رسمی و عمومی شناخته شد . بعدها حدوداً در800 سال بعد بودا هیاراما ( یکی از پیشوایان و رهبران مکتب بودا )بعضی از فنون پانکریش را در چین تحت عنوان کونگ فو بودیسم تدریس کرد . در سال 1980 ورزش پانکریش به عنوان ورزش ملی کشور یونان به جهان معرفی و عرضه شد و در سال 1990 آقای پیتر کوتروباس وزیر ورزش کشور یونان پس از مطالعات فراوان و تخصص و کارشناسی در ورزشهای جهان به همراه تنی چند از پیشکسوتان و مسئولین ورزش پانکریش در کشور یونان توانستد پس از ثبت آن نزد کمیسیون ورزش سازمان ملل متحد UN و کمیته بین المللی المپیک I.O.C فدراسیون بین المللی پانکریش را راه اندازی کرده و به رشد و توسعه این ورزش ملی بپردازند .  

  پانکریش ورزشی رزمی با بهره گیری از 60 درصد فنون پرتابی و خلاف مفصل و فنون در خاک و 40 درصد ضربات دست و پا با قدمتی بیش از 2500 سال بعنوان ورزشی ملی ، المپیکی و یونانی یکی از کامل ترین ورزشهای رزمی در سر تا سر جهان می باشد .     

|+| نوشته شده توسط محمد امان محمدی ( آشنا ) در Sun 2 Apr 2006  |
  ( تکواندو ) ( TAEKWONDO )

در حدود 1400 سال پیش در کشور کره ، سلسله حرکات دفاعی  و رزمی به وجود آمد که (ت کیون ) خوانده می شدند و همانها بودند که امروزه به ورزش تکواندو مبدل شدند . کشور کره باستان به سه قسمت سلطنتی تقسیم شده بود که سیلا ، باک چائه و کوگوریو بودند . در میان این سه حکومت سلطنتی ، سیلا از دو بخش دیگر بسیار کوچکتر بود و همواره خاندان کوگوریو که بزرگترین خاندان بین آنها به شمار می آمد قصد تعرض و اشغال اراضی  و اموال خاندان سیلا را داشت اما در قرن ششم بعد از میلاد ، پادشاه خاندان سیلا یعنی چین هونگ اقدامات امنیتی و دفاعی بسیار گسترده ای را برای حفظ و حراست خاندان خود عملی ساخت که از آن جمله تشکیل یک گروه از مردان قوی و جوانی بود  که به " هوارانگ- دو " موسوم شدند . از آن زمان به بعد این ورزش همچنان دستخوش تغییرات عنوانی و تکنیکی قرار گرفت که تا سال 1945 ، غالبا بدان " ت کیون " می گفتند ، اما از سال 1945 به مدت ده سال یک گروه تحقیقاتی مامور شدند تا عنوان جدید و کاملی را برای این رشته انتخاب نمایند که عاقبت ، نام ( تکواندو )برگزیده شد .

 

 

 

 

|+| نوشته شده توسط محمد امان محمدی ( آشنا ) در Fri 31 Mar 2006  |
 (کونگ فو توآ) ( KUNG FU TO'A )

- کونگ فو توآ یک هنر رزمی ایرانی است که در دهه  1960در ارتش ابداع گردید

آموزش و تمرین های این سبک سخت و کامل است . بعدها این هنر در عرض چندین سال به قشر گسترده ای از افراد غیر ارتشی آموزش داده شد .

در کونگ فو توآ تمام افراد برابر و برادرند : رنگ پوست مهم نیست ، اما رنگ خون در همه یکسان است . به همین دلیل است که شالبند را همانند خون ، قرمز انتخاب نموده اند . با وجود این رنگ اصلی در کونگ فو توآ مشکی است ، چون این رنگ تمام رنگ های دیگر و انرژی را جذب نموده و بیانگر ابراز همدردی است . فرم ها شامل فنون مختلفی هستند که یادگیری آنها برای رزمی کاران  به دلیل کاربرد شان در مبارزه اساسی میباشند . مطابق سطوح آموزش  ، 73 هزار فنون مختلف کاربردی وجود دارد : هفت فرم طولانی با دست خالی و بقیه با سلاح (مثلا شمشیر رکیما ) برای رزمی کارانی  که این هنر را می آموزند نقطه پایانی وجود ندارد و باید فرد با ترکیب حرکات ، ابداعاتی نیز از خویش داشته باشد . کار فرم رها سازی نهایت انرژی است  . در کونگ فو توآ سه روش مختلف برای مبارزه وجود دارد که عبارتند از : مبارزه بدون برخورد ، نیمه برخوردی ، و تمام برخوردی .

 کونگ فو.

 

|+| نوشته شده توسط محمد امان محمدی ( آشنا ) در Fri 31 Mar 2006  |
 بین المللی شدن کونگ فو توآ :

اولین دوره مسابقات جهانی کونگ فو توآ به مناسبت ولادت حضرت مهدی (عج) از تاریخ 18 مهرماه سال 1382 در تهران برگزار شد . در پایان این مسابقات تیم کونگ فو توآ ایران به مقام اول ، تیم افغانستان به مقام  دوم و تیم جمهوری آذربایجان به مقام سوم  دست یافت .

 

بنیان گذار کونگ فو توآ :

بنیان گذار کونگ فو توآ پروفسور استاد میرزایی است .

و این هم عکسی از پرو فسور میرزایی

|+| نوشته شده توسط محمد امان محمدی ( آشنا ) در Fri 31 Mar 2006  |
 
 
بالا